cuentos chinos para niños de japón

Grandíssima recomanació de D. de l’últim disc de Love of Lesbian. Desde dilluns em té totalment enganxat.
Los colores de una sombra
No sales nunca en las conversaciones,
entre nosotros nadie habla de ti,
es la verdad.
No digo esto para impresionarte,
veo aquellas horas descendiendo,
cada día un piso más.
Te he dedicado líneas sin sentido,
líneas que sin puntos son abismos,
te podrías asomar.
Sin dudar yo lo haría de ti.
¿Comprenderás si te hablo así?
¿Te ofenderás? Lo conseguí.
Ya no eres más que sombras.
Quizás te estoy mintiendo,
resulta que no puedo aceptar
que aún te eche de menos
y que este menos vaya aún a más.
Y ahora miento casi siempre,
todo el mundo lo hace,
engaño a otros y me engaño a mí.
¿Para qué diablos sirve la verdad?
Y mis naves ya se hunden
sólo al mencionarte,
naves que se hunden,
os saluda digno y roto el capitán.
¿Comprenderás si te hablo así?
¿Te ofenderás? Lo conseguí.
Ya no eres más que sombras.
Estás hablando para nadie,
basta, ¡cállate!
Estás perdiendo el juicio,
ya no hay nadie aquí.
Pero si me has escuchado,
vamos, ¡largate!
O quédate, mi sombra.
¿Y si a cambio te lo digo una vez más?
Ya ves, te estoy mintiendo,
ya ves, no lo he podido aceptar,
que aún te eche de menos
y que este menos vaya aún a más.
Cada vez que te recuerdo viene a mí una imagen,
éramos tú y yo de safari en el parque.
febrer 15th, 2008 at 18:40
Es bo eh? divendres passat els vaig anar a veure en directe per tercer cop!!
febrer 15th, 2008 at 19:31
Vaig veure aquest vídeo fa un temps, és aquell dels cargolets, no? Està molt ben fet el vídeoclip
febrer 17th, 2008 at 16:28
Santi Balmes (Love of Lesbian) i Rubén Pozo (El chico con la espina en el costado)
Dj.28 · 21:00 · Gratuït · Groove Bar
febrer 19th, 2008 at 10:31
gràcies tio!!
sabia que un era “el chico” però no ‘reconeixia’ l’altre. allí estaré
febrer 23rd, 2008 at 17:21
Ja et vaig dir que eren molt bons! sobretot els discs en castellà.
També et recomano The Sundaydrivers l’àlbum “Tiny Telephone”. Crec que són de Fatxadolid i semblen de Manchester!jaja
febrer 23rd, 2008 at 17:57
Us recomano a tots una b-side d’en MORRISSEY que vaig descobrir per casualitat i que porta per títol: “THE PUBLIC IMAGE” . És tan bona que la porto al mòbil com a melodia!!